Paarden vliegtuig - Paarden transport
Het vervoeren van paarden per vliegtuig
vergt veel moeite en kennis. Er zijn daarom slechts enkele paarden
transportbedrijven die het volledig internationaal transport van uw paarden,
van stal tot stal, per vliegtuig en per vrachtwagen verzorgen.
Logistiek
Denk hierbij aan het regelen van de volledige logistiek van stal tot stal: alle
vereiste documenten en vergunningen, douaneformaliteiten, weg- en
luchttransport, quarantaine en zelfs een goede transportverzekering is van
belang.
Reisverslag
Het volgende reisverslag van EHS (European Horse Services), geeft een goed beeld van het paarden transport per vliegtuig.
We hebben ons nooit kunnen inbeelden hoe een trekpaardentransport door de lucht
eigenlijk in zijn werk ging - tot we de kans hadden als groom (=
paardenverzorger) met de wereldvermaarde European Horse Service (EHS) een
vlucht te maken van Amsterdam naar NewYork.
Op zaterdag om 11.00u dienden we ons aan te bieden op de cargo-afdeling
"levende dieren" van KLM in Schiphol. Samen met nog vier andere grooms
waren we tijdig ter plaatse. De firma EHS, uit Meetkerke, België had die
dag verschillende paarden te vervoeren naar New-York. We waren wel wat
zenuwachtig omdat we niet juist wisten wat ons te doen stond. Doch de
begeleidende dierenarts stelde ons vlug gerust en zei dat alles zichzelf wel
zou uitwijzen.
De eerste vrachtwagens kwamen toe - er was voor 15 paarden plaats geboekt - en
we konden de containers al in orde brengen met houtkrullen en voordroog.
Onmiddellijk na aankomst werden de paarden per drie in een container geleid. Je
kan dit best vergelijken met een paardenaanhanger, maar dan voor drie paarden.
Natuurlijk zijn de aluminium (sterk en licht) schotten tussen de paarden vast
en hoog. Ook voor de borst is het schot gesloten. Eens geladen duw je de
container via een rollensysteem op een aanhanger. Deze brengt de containers naar
het vliegtuig. Als alle paarden geladen waren zat de eerste shift erop en
werden de tickets in orde gemaakt. De grooms moesten natuurlijk ook een
plaats in het vliegtuig krijgen want onderweg diende er ook nog wat gedaan te
worden.
Het
vliegtuig dat half personenvervoer en half cargo (lading) was had de achterste
rij voorzien voor de paardenlui. De andere passagiers keken wel even raar op
toen we de eerste maal, enkele minuten voor het opstijgen, langs een kleine
deur verdwenen. We dienden bij de paarden in de container plaats te nemen en
hen gerust te stellen tijdens het taxiën en opstijgen. Praten en krabbelen was
de boodschap. Hoewel er in de
cargoruimte geen bekleding is viel het geluid tijdens het opstijgen best mee.
Je kunt het rijden, trillen en schokken van het vliegtuig best vergelijken met
wat je voelt als je ooit al eens in een paardenaanhanger (niet doen want onwettig!)
heb meegereden. Het opstijgen, voelt eigenlijk niet erger aan als een bocht
nemen met een paardenaanhanger, de paarden knabbelen rustig verder en spitsen
nu en dan hun oren eens als ze weer wat anders horen.
Na
een vijftiental minuten, als het vliegtuig op kruishoogte zat, was de tweede
shift afgelopen want de paarden stonden, op 10 000 meter hoogte én aan een snelheid
van ruim 900 km per uur, rustig te knabbelen! Wij konden dan, zoals de andere
passagiers, terug in de passagiersruimte gaan zitten en iets eten, drinken of
wat ontspannen. Halfweg de vlucht gingen we even terug om de paarden wat te
laten drinken en even na te kijken of alles oké was. Bij het naderen van
New-York plaatsten we ons weer tussen de paarden en verliep het dalen ongeveer
hetzelfde als het opstijgen zonder problemen voor paard en mens. Tot daar ons
groomwerk want de paarden gingen na de landing naar een quarantainegedeelte
waar ze, naargelang hun leeftijd en geslacht, enkele dagen of weken
dienden te verblijven.
Opdracht
volbracht!
Ps:
onder de 15 paarden van dit transport waren o.a. 3 Friezen en 1 Tinker ....
maar ras, grootte of herkomst spelen hierbij geen rol. Alle paarden waren op en
top rustig en hadden zeker geen last van de vliegreis. Of ze nadien last van de
jetlag hadden hebben ze ons niet verteld.
bron: www.ehs.be