Paardrijden - Klassiek - Trainingsdoelen

Trainingsdoelen

Training doelen van de ruiter, het paard en van de dressuur.

Doel van de ruiter

Het doel bij het paard rijden is een gehoorzaam paard, dat soepel en wendbaar is en zich laat rijden door de ruiter. De ruiter wil graag een paard ontwikkelen dat sterk, gezond en gehoorzaam is. Het is belangrijk dat de ruiter zonder moeite kan blijven zitten. Dit kan als het paard ontspannen, soepel en wendbaar is, zodat de ruiter gemakkelijk kan sturen.

De ruiter moet tijdens het trainen aan de volgende punten denken:

• de ledematen van het paard soepeler maken
• de spieren sterker maken
• de voorhand ontlasten en de achterhand meer belasten
• het paard van een natuurlijk naar rijkunstig evenwicht brengen
• de harmonie vinden
• goed verzorgen en ruim belonen (snoepje, schouderklopje, “braaf” of stoppen met de training)

Om één te worden met het paard kan je buigoefeningen uitvoeren, waardoor het paard zich laat verzamelen.
 

1. Zijn draagkracht zich ontwikkelt, door meer gewicht op de achterhand te brengen, zijn achterbenen zich meer gaan buigen en dus sterker worden en meer gewicht kunnen gaan dragen.

2. Zijn balans verbetert, zowel met als zonder ruiter.

3. Waardoor het paard van nature de hals zal ronden, meer schoudervrijheid zal krijgen en een mooie zelfhouding zich ontwikkelt.

Hélaas bestaan er veel misverstanden over hoe we bovengenoemde doelstellingen kunnen bereiken. Iedereen ziet de goed doorgetrainde paarden van “topruiters”. Paarden die goed in balans lopen met ontspannen ruggebruik en een dragende achterhand, waardoor de natuurlijke ronding in de hals ontstaat. Maar vaak wordt deze “krul” in de hals afgedwongen, waardoor de basisdoelstelling vergeten wordt en zich een paard ontwikkelt,

• dat niet in balans loopt
• met een vaak weggedrukte, gespannen rug
• en een weinig buigzaam, actief achterbeen, zodat we alleen stuwkracht hebben en geen draagkracht.

Een paard dat zich zo voortbeweegt kan nooit de trotse, elegante verschijning worden, die wij voor ogen hebben. Daarmee doen we onszelf, maar bovenal ook het paard tekort. De ontwikkeling van het paard, die voortvloeit uit de doelstellingen van de ruiter, noemt men dressuur.

Doel van de dressuur

De klassieke dressuur is de oudste methode van dressuur, die langs natuurlijke weg, rekening houdend met de psyche van het paard. In volledige harmonie tussen paard en ruiter als doel heeft het paard maximaal te ontwikkelen binnen zijn mogelijkheden. Waarbij alle onnatuurlijkheid die niet met de natuur samen hangen worden vermeden. Zodat de natuurlijke beweging van het paard ongedwongen, met plezier en vrijwillig, onder de ruiter, wordt ontwikkeld. Door middel van hulpen die het paard kan begrijpen, kan de ruiter zijn wil aan het paard duidelijk maken. Alleen zo kan er een eenheid tussen paard en ruiter ontstaan.

De doelstelling van de klassieke dressuur bundelt dus beide doelstellingen, die van de ruiter en die voor het paard, waarin altijd het paard centraal moet staan.

We mogen nooit vergeten dat de dressuur er voor het paard is en niet het paard er voor de dressuur.

Door middel van de oefeningen van de dressuur kunnen we ons paard sterk, soepel en wendbaar maken, zodat hij ons met gemak kan dragen zonder daarvan schade te ondervinden.

Bij het beoefenen van de klassieke rijkunst staan bovendien de idealen van de klassieke dressuur centraal:

• zachtheid
• vriendelijkheid
• lichtheid
• souplesse
• respect en liefde voor het paard