Paardrijden - Wedstrijd - Paard achterwaards trainen

 
Paard achterwaards trainen

Het achterwaarts gaan met een paard is een beweging die elk paard van nature al onder de knie heeft. Paarden gaan echter niet graag achterwaarts voor anderen.

Achterwaarts trainen

Het achterwaarts kan aan de hand op verschillende manieren aangeleerd worden, waarbij de ene methode niet per definitie beter is dan de andere. Het doel van de oefening is dat je paard op een stemhulp of je lichaamshouding meteen achterwaarts stapt zonder dat er sprake is van verdere ondersteuning. Pas dan is de oefening afgerond en kun je verantwoord verder gaan met de echte vrijheidsdressuur.

1. Een gangetje

Van hindernisbalken of andere materialen bouw je een smalle doorgang die aan drie zijdes afgesloten is. Achterstevoren lopend in de eerste leidpositie ga je hem hierin voor en laat hem halthouden als hij geheel in de gang staat. Het paard kan niet voorwaarts of zijwaarts weg en zal op een gegeven moment zelf beseffen dat de enige weg uit de gang de weg terug is. Tijdens dit leerproces blijf je als trainer volkomen passief en probeert het achterwaarts niet op de een of andere manier uit te lokken. Het paard mag dus stil blijven staan tot hij zelf besluit om een pas achterwaarts te zetten. Dit initiatief wordt rijkelijk beloond en het paard zal al snel tot de conclusie komen dat achterwaarts stappen de bedoeling is. Omdat je direct tijdens de eerste pas achterwaarts een stap richting het paard zet en een stemhulp geeft (bijvoorbeeld 'terug') worden dit al snel als hulpen voor het achterwaarts gezien. Het oefenen in de gang kan enkele malen herhaald worden tot het paard doorheeft dat hij achterwaarts moet stappen als je in zijn richting stapt en 'terug' zegt. Vervolgens wordt deze oefening enkele trainingssessies in de buurt van de gang geoefend als geheugensteun voor het paard.  

2. Op een aangenomen halstertouw

Het paard wordt in het begin naast een wand opgesteld om te voorkomen dat hij scheef uitwijkt. Aan de binnenkant kan een zweep langs - niet tegen - het lichaam gehouden worden om als optische hulp ook het uitwijken naar binnen te voorkomen. Je staat in de tweede positie naar de achterhand van het paard gewend en geeft met lichte kneepjes in het halstertouw aan dat er een achterwaartse beweging gevraagd wordt. Zodra deze ingezet wordt, wordt de stemhulp voor deze beweging gegeven en beloon je. De zweep wordt als zijwaarts toucherende hulp ingezet als het paard toch naar binnen uitwijkt. Een paard dat het aantikken van de achterhand nog niet als zijwaarts sturende hulp kent, reageert hier echter niet automatisch op.

3. Via druk tegen de borst

Veel paarden leren al jong dat het de bedoeling is dat ze wijken voor druk en er niet tegen in moeten gaan hangen. Een paard kan geleerd worden achterwaarts te bewegen door vanuit de tweede positie een hand op de borst van het paard te leggen. Hier oefen je zachtjes met je vingers een pulserende druk uit. Het paard zal een pas achterwaart proberen om de druk te vermijden. Belangrijk is bij deze methode dat je nooit in de verleiding raakt kracht achter de aanraking te zetten. Ook hier is het aanraken met de hand slechts een signaal, en geen dwangmiddel. Zou je druk uitoefenen, dan zou het paard terug gaan duwen en zo leren hoe hij zijn kracht in kan zetten tegen de mens.

4. Door een zwaaiend halstertouw

Paarden hebben een hekel aan zwaaiende of vibrerende hulpen bij hun hoofd. Hier kan gebruik van worden gemaakt bij het achterwaarts sturen. Je bevindt je in de eerste positie op een duidelijke afstand vóór het paard. Om hem achterwaarts te laten stappen zwaai je het doorhangende halstertouw heen en weer waarop hij uit zal wijken naar achteren. Ook hier wordt de eerste pas direct beloond. Als het paard de oefening kent is het licht opheffen of laten slingeren terwijl je op het paard af stapt vaak al voldoende om het paard een serie passen achterwaarts te laten maken.

5. Via druk op de koot of kroonrand