Paardensport - Polo

Polo is één van de oudste ruiterspelen. Men zegt dat polo 2000 jaar geleden in Perzië ontstond. Polo werd naar Europa gebracht door Engelse kolonisten uit India, waar polo al eeuwen gespeeld werd op kleine pony's. Oorspronkelijk bestond een poloteam uit negen polospelers. Later werd dat aantal verminderd tot zeven en nog later, toen de pony's groter en sneller werden tot vier polospelers.

Geschiedenis

In 1886 werden voor het eerst internationale polo wedstrijden gehouden. Britse en Amerikaanse polo ploegen kwamen jaarlijks tegen elkaar uit in de Westchester Cup. Ook polo ploegen uit Australië deden internationaal mee, maar de VS hadden over het algemeen de beste polospelers totdat zij overtroffen werden door de Argentijnen. Tussen de 1e en 2e wereldoorlog werd er in Engeland veel aan polo gedaan. Er kwamen twee nieuwe poloclubs die polowedstrijden organiseerden en polospeelvelden aanlegden.

De pony's

Oorspronkelijk werd polo gespeeld op kleine pony's. In India werd in 1876 de maximumhoogte vastgesteld op 1.35 m. In Engeland werd deze hoogte vastgesteld op 1.40 m. In 1896 werd de maximumhoogte iets hoger gesteld, nl. 1.45 m. Na 1919 was er geen maximumhoogte meer waar de spelers zich aan moesten houden. Tegenwoordig houdt de British National Pony Society zich bezig met de fokkerij en registratie van polopony's van elk ras en elk type. Dit begon indertijd met als doel het aanmoedigen van het fokken van polopony's.

De training

Bij de polo training worden eerst alle slagen geoefend op een houten polopaard, een dummy. De slagen worden pas op echte polopaarden geoefend als de polospelers ze heel vaak geoefend hebben op het houten polo paard en goed kunnen uitvoeren.

Spelregels

De spelregels van polo zijn vrij ingewikkeld. Alle vier de polospelers hebben aparte regels. Nummer 3 moet het initiatief nemen bij aanvallen, de nummers 1 en 2 moeten deze aanvallen helpen door te zetten. De nummer 4 staat ergens halverwege het veld, en moet nummer 3 zo nodig helpen bij de aanval. Het polospel wordt gespeeld in spelgedeelten, chukkas, van 7,5 minuut. Er zijn meestal tussen de 4 en de 6 chukkas, maar het kunnen er ook 7 of 8 zijn. Tussen twee chukkas is een rust van 3 minuten en halverwege, half-time, is een pauze van 5 minuten.

Na elk doelpunt wordt  gewisseld van speelrichting. Er wordt meestal op handicapbasis gespeeld, dwz. dat de spelers in doelpuntwaarde worden geschat van -2 tot 10 punten. Bij zulke wedstrijden, tournaments, worden de doelpuntwaarden van alle spelers bij elkaar opgeteld per team, en vervolgens wordt het aantal goals van het minst gehandicapte team afgetrokken van het team met meer goals. Het eerste team gaat dan met dat aantal goals voorsprong de wedstrijd in.